Όταν η ζωή χορεύει….

MARINA-SATTI

Υπάρχουν μερικές φορές που η ζωή σε βγάζει από τα στεγανά σου και λέει κοίτα και απολαυσέ το θεατρικό της ζωής. Μην σκέφτεσαι τόσο πολύ κάνε ένα διάλειμα.  Εγώ ως περίεργος περιηγητής, πεζοπόρος,  αναλυτής αλλά και ως ενεργός συν-δημιουργός υπακούω. Το παρακολουθώ και μπαίνω στην ροή. Απλώς αφήνομαι. Μετά για να μην ξεχάσω το παλιό καπέλο του αναλυτή, αναλύω προσπαθώντας να προσεγγίσω αυτό που δεν προσεγγίζεται ποτέ μόνο με τα λόγια. Χώρις πολλά λόγια σας παρουσιάζω τον  Mr Alex Hannold  που θεωρείται ο καλύτερος ορειβάτης σε βράχο στον κόσμο.

Mr Alex Hannold

Alex Hannold in Heaven (  Yosemite )
Alex Hannold in El Sendero Luminoso
Alex Honnold Compilation 2014

Αυτό που είναι σημαντικό εδώ δεν είναι ότι παίζει την ζωή του κορώνα γράμματα αλλά ο τρόπος που κάνει ορειβασία. Η ενέργεια του είναι κοντά στο νερό. Έχει ηρεμία και αυτοπεποίθηση. Τοποθετεί το σώμα του, την δυναμή του με ήρεμο αλλά πολύ αποφασιστικό τρόπο. Ο τρόπος αυτό είναι αργός αλλά πολύ αποδοτικός και αποτελεσματικός. Δεν σπαταλάει τίποτα. Αντί να έχει ως  μόχλευση την δύναμη του έχει ως μόχλευση τα σωστά σημεία του σώματος του, στο σωστό μέρος και με την λιγότερη δυνατή ενέργεια/δύναμη σκαρφαλώνει.

Θα μου πεις το ίδιο κάνουν όλοι οι ορειβάτες. Ναι και όχι. Ναι γιατί οι περισσότεροι καταλαβαίνουν από νωρίς ότι η δύναμη χωρίς τεχνική δεν σε πάει πουθενά. Όχι γιατί δεν έχω δει πολλούς να προσποποποιούν έναν Τοαστικό τρόπο αναρίχησης. Για να δείτε τι εννοώ δείτε το video παρακάτω.

Rock Climbing China’s White Mountain With Abond

Αν και είναι από την Κίνα ( κοιτίδα της Ταο φιλοσοφίας ) έχει ως μόχλευση την μυική δύναμη. Καταλαβαίνει την ορειβασία ως ένα άθλημα που χρησιμοποιείς την δύναμη περισσότερο από το μυαλό. Πόσο διαφορετικη είναι η τέχνη τους. Πόσο διαφορετική η φιλοσοφία τους. Ίσως πείτε ότι συγκρίνω ανόμοια πράγματα. Την Κίνα που δεν έχει παράδοση στην ορειβασία με τον κορυφαίο  ορειβάτη βράχων από την California. Ναι όντως, αλλά η παρατήρηση παραμένει αληθής. Η καθαρή δύναμη μπορεί να σου φέρει κάποια αποτελέσματα αλλά ποτέ δεν μπορείς να κατακτήσεις σημαντικές κορυφές μόνο  με μόχλευση την σωματική δύναμη. Είναι το ίδιο που συμβαίνει με τους brute force αλγόριθμους  που θεωρητικά λύνουν το προβλήματα με τον καλύτερο τρόπο αλλά στην πραγματικότητα θα χρειάζονταν άπειρη υπολογιστική ισχύς ή χρόνος μέχρι το τέλος του κόσμου για μερικά προβλήματα.

Πιο κάτω σας παρουσιάζω την Μαρίνα Σάττι που κάνει καταπληκτικά πράγματα στην μουσική.

Ms Marina Satti

Εδώ απλώς όλη η πλάση χορεύει μαζί. Όμως για μένα η κρίσιμη λεπτομέρεια δεν είναι το χορευτικό αλλά ο δρόμος για να έρθει μέχρι εδώ ήταν να καταπιαστεί με την τέχνη της – το τραγούδι – και να ξαναδεί την  Ελληνική παράδοση και παλιά χιλιοτραγουδισμένα τραγούδια με ένα άλλο μάτι. Υποκλίνομαι.

Μαρίνα Σάττι – Νιφάδα
Μαρίνα Σάττι – Κούπες | (Θα Σπάσω Κούπες)

Έτσι είναι κάθε νέα ζωή, κάθε νέα ιδέα, κάθε νέα ημέρα. Βλέπεις την ίδια και απαράλλαχτη ύπαρξη/πλάση με διαφορετική ματιά. Όπως λέει και ένας διαφημιστής πχ ο Rory Sutherland.

Και για το τέλος μια διασκευή από τον Κανάκη στο τραγούδι “Κούπες”

Ο δρόμος του τώρα

The road

The road

Ποιός ξέρει το αύριο έτσι και αλλιώς δεν έρχεται ποτέ.
Που είναι το χθες; ‘Oταν είναι απλώς μια τόσοδα ηλεκτρική σπίθα.

Το τώρα που είναι πάντα εδώ δεν υπάρχει.
Το μόνο υπαρκτό είναι τελικά το πιο ανύπαρκτο, το πιο παρεμελημένο.
Το τώρα, αυτό που κάθε φορά προσπαθώ.
Το τώρα, αυτό που θέλω.
Το τώρα, αυτό που ποθώ.
Αλλά το μόνο που δεν χρειάζεται τίποτα.
Δεν απαιτεί τίποτα.
Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών.
Αλλά εγώ εκεί δεν το βάζω κάτω, να ανακαλύψω αυτό που υπάρχει παντού.
Να τεμαχίσω αυτό που δεν τεμαχίζεται.
Να γευτώ προσωρινά το αθάνατο.
Γιατί?

Γιατί το “εγώ” έχει σπάσει τον καθρέπτη του και έχει πλάσει κίβδηλους κατοπτρισμούς.
Γιατί το “εγώ” θέλει, επιθυμεί, γουστάρει, θυμώνει και έχει άλλες χιλιάδες καταστάσεις.
Δεν αρκείτε σε αυτό που υπάρχει παντού.
Και όταν έχει κουραστεί με θέλω και τις επιθυμίες επιθυμεί να μην επιθυμεί.
Τότε το παιχνίδι ξαναρχίζει.
Η δημιουργία δεν σταματά και το θεατρικό αλλάζει σκηνικό.
Όπως ο ουρανός με τα αστερια κάθε νύχτα.
Έτσι λοιπόν και εγω αυτή την νύχτα ξαναρχίζω τα όνειρα γιατί τελικά η Ιθάκη είναι το δρόμος του τώρα.

—-

Αφιερωμένο με αγάπη στον Ανδρέα και στις αναπνοές που μοιραστήκαμε ( όχι αυτές που μόλις πήγε το μυαλό σου ).

 

Help and results

ruins

“The startling truth is that our best efforts for civil rights, international peace, population control, conservation of natural resources, and assistance to the starving of the earth—urgent as they are—will destroy rather than help if made in the [current] spirit. For, as things stand, we have nothing to give. If our own riches and our own way of life are not enjoyed here, they will not be enjoyed anywhere else. Certainly they will supply the immediate jolt of energy and hope that methedrine, and similar drugs, give in extreme fatigue. But peace can be made only by those who are peaceful, and love can be shown only by those who love. No work of love will flourish out of guilt, fear, or hollowness of heart, just as no valid plans for the future can be made by those who have no capacity for living now.”

Alan Watts

Christianity and Guilt

guilt

Humanity is in such an excellent state, taken into consideration that organized Christianity has institutionalized guilt. Actually Christianity regards Guilt as a virtue. It is like drinking poison every hour and still be healthy. We are born sinners, we live in sin and we die sinners, all except Jesus. Moreover Jesus died for our Sins. Although Jesus said we are all sons of God. Although Jesus never taught guilt, he only taught love. The biggest “broken telephone” game in history. Amen.

I would say “#$#$%##%# you” if I was of another age. However this game of guilt is like any other game. It is our choice to play this game or not. Guilt is only an illusion when you remember who you really are. So let’s observe this game and let’s play another one. Life is such a beautiful dance , such an amazing game.

 

CK

PS: Food for thought in this video.

A wonderful blablabla

dance

Any activity is a useless, meaningless, purposeless  blablabla
Any philosophy are a useless, meaningless, purposeless  blablabla
Any writing are a useless, meaningless, purposeless  blablabla
Any art is a useless, meaningless, purposeless  blablabla
Nature is a useless, meaningless, purposeless  blablabla
Thought is a useless, meaningless, purposeless  blablabla
Life is a useless, meaningless, purposeless  blablabla
Universe is a useless, meaningless, purposeless  blablabla
Existence is a useless, meaningless, purposeless  blablabla

Any blablabla is such a wonderful, purposeful, meaningful,   magnificent, splendid, spectacular, impressive, glorious, superb, majestic, awesome dance.
This is my dance. This is everybody’s dance and I love it 🙂